TEN BRIELE ZUID

Situering

De huidige Ten Briele weg vormt de noordergrens van het ten Briele Zuid gebied dat ten oosten van de dorpskern van Sint-Michiels ligt. Het Ten Briele Zuid gebied is ongeveer 20,5 ha groot en bestaat uit een bedrijvenpark van ongeveer 7 ha waar twee grotere industriële bedrijven en een KMO zone zijn gevestigd. De twee grotere bedrijven zijn het metaal- en plaatbewerkingsbedrijf van de Sint-Michielse familie Slabinck en de Amerikaanse multinational BEP, een grote speler op de wereldmarkt van eindelijn testmachines voor de automobielindustrie. De KMO zone bestaat uit 6 vrijstaande bedrijfsgebouwen (A,B,C,D,E en F) waarin een vijftigtal KMO’s zijn gevestigd. De zuidelijke groene zone van 13,5 ha is bekend als het Lappersfortbos.

Historiek

Tot begin twintigste eeuw was het gebied ten zuiden van de huidige ten Briele weg, een braakliggend en onbewoond terrein. Het was grotendeels eigendom van het Sint-Janshospitaal tot in de Franse tijd alle kerkelijke bezittingen onteigend werden en in handen kwamen van de Burgerlijke Godshuizen van de stad Brugge. Deze verkocht het voor een deel aan de Brugse familie Sinave en voor een deel aan Johannes Jacobus van Zuylen van Nyevelt , kasteelheer van het naburige kasteeldomein Leisele. De twee domeinen zijn terug te vinden op het toegevoegde primitief kadasterplan van 1835.

In het deel van de Sinave’s, dat ongeveer 15 ha groot moet geweest zijn, lag de hoeve ten Briele. Even ten zuiden van de hoeve en midden in het groen bouwde eigenaar, Pieter Sinave een klein buitenverblijf. Voor de rest was het niet meer dan een laaggelegen enigszins moerassig gebied, begroeid met kreupelhout, doornstruiken en ander struikgewas dat ook niet als wandelpark was ingericht of aangelegd. Het bleef tot 1930 eigendom van de familie, toen het werd verkocht aan de Fabrique Nationale de Herstal (FN), de bekende Luikse producent van vuurwapens.

Zoals besproken in de toegevoegde annex, kwam de FN in de jaren tachtig in zwaar weer terecht. Na bijna 60 jaar werd ze in november 1987 “voor een appel en een ei” (BF 890.000) opgekocht door de industriële groep FABRICOM. Onmiddellijk na de aankoop werden de FN montagehallen en administratieve gebouwen gesloopt. Vijf jaar later (1992) kocht FABRICOM ook het zuidelijk gelegen, onbewoonde en met populieren begroeide, deel van het gebied dat ondertussen in handen was gekomen van de familie Van de Moortele. Hiermee werd Fabricom eigenaar van het hele Ten Briele Zuid-gebied dat in het Gewestplan van de jaren zeventig als industriële en ambachtelijke bedrijfszone was ingekleurd, op een kern van 8 ha na die als groenzone en park was weerhouden.

Het terrein bleef de volgende tien jaar braak liggen tot het Sint-Michielse metaalbedrijf Slabinck zich in 1998 als eerste koper bij Fabricom aanmeldde. Het bedrijf was op zoek naar een nieuwe locatie voor zijn carrosserie activiteiten die al generaties lang gevestigd was op de hoek van de Koningin Astridlaan en de Koning Albert I laan. in het dorpscentrum van Sint-Michiels. De nieuwe Slabinck-vestiging kwam pal op de plaats te staan waar de historische hoeve ten Briele en later de werkhuizen FN stonden.

In dezelfde periode meldde zich een tweede gegadigde bij Fabricom, de Amerikaanse Burke Porter (BEP) groep, een van de grote spelers op de wereldmarkt van testmachines voor de automobielindustrie. De groep groeide uit tot een multinational met een 40-tal vestigingen verspreid over de hele wereld. De Belgische vestiging BEP Europe NV werd in 1996 opgericht met maatschappelijke zetel in Ten Briele 6. In de vestiging worden o.a. rollenbanken, spoorbanken en HLA-systemen (headlight aiming systems) ontwikkeld en geproduceerd voor alle grote autoconstructeurs. Anno 2025 werken er een 150-tal mensen.

Met de vestiging van metaalbedrijf Slabinck en de BEP was een terrein van ongeveer 3,5 ha “vergeven” en bleef er nog een terrein van 17 ha grotendeels verwaarloosd parkgebied over. De ruigte en het struweel trokken een zekere biodiversiteit aan en via wind of vogels vestigden zich snelgroeiende boomsoorten als wilgen en ratelpopulieren op het terrein. Het parkgebied groeide uit tot een bos dat bekend werd als het Lappersfortbos. Het bos werd door milieuactivisten als symbooldossier gezien voor de andere bedreigde bossen in Vlaanderen. Details van de strijd tegen de verdere kap van het bos zijn terug te vinden in een aparte bijdrage (Ten Briele Zuid-Lappersfortbos). Na bijna negen jaar onderhandelen, kwam het uiteindelijk tot een compromis waarbij de stad Brugge en het Vlaamse ministerie van Leefmilieu 13,5 ha van de 17 ha bos aankocht (voor een bedrag van € 1,3 miljoen) en de resterende 3,5 ha zijn industriële bestemming behield. De milieubeweging was niet tevreden met de deal. Een tweede bezettingsactie verloor haar draagkracht in de samenleving. Op bevel van de vrederechter werd het kamp in december 2009 ontruimd.

Vrijwel onmiddellijk na de uitzetting werd de 3,5 ha bosstrook aan de Ten Brieleweg gekapt. De weg was vrij voor de verdere inrichting van de industriezone die al op de oude FN-site was begonnen. Nog voor het ontruimingsbevel van de vrederechter was uitgevoerd, verkocht Fabricom het terrein aan de Kortrijkse projectontwikkelaar en vastgoedmakelaar nv Futurn. De rustige ligging en goede toegankelijkheid waren belangrijke troeven die de KMO zone aantrekkelijk maakten voor het midden- en kleinbedrijf. Nog vóór de eerste spade in de grond ging, was op 80 procent van de ruimtes al een optie genomen. Anno 2025 is het park volzet en zijn er een vijftigtal ambachtelijke of dienstverlenende KMO-bedrijven gevestigd.