Fabrique Nationale d’Armes de Guerre (FN)
De FN was in 1889 opgericht om het Belgische leger van wapens te voorzien. Het begon allemaal met een opdracht om 150.000 geweren onder licentie van het Duitse Mauser te produceren. Het bedrijf, dat gevestigd was in Herstal bij Luik, zou de volgende jaren uitgroeien tot ’s werelds grootste wapen- en munitiefabrikant. Een positie die het behield tot aan de Tweede Wereldoorlog.
De FN was na WO I op vraag van de Belgische regering op zoek naar een nieuwe, betere plek voor de munitieafdeling in Herstal, waarvan de werkplaatsen in een dichtbebouwd gebied gelegen waren. Het landgoed van de Sinaves was een ideale locatie met directe toegang tot het kanaal en de spoorlijn Brugge-Gent.
De werkplaatsen en kantoren werden in de noordwestelijke hoek van het oude landgoed gebouwd, naast de spoorlijn Brugge-Gent met toegang aan de Diksmuidse Boterweg (het huidige Ten Briele). In 1930 werden de eerste personeelsleden in dienst genomen. Van 1930 tot 1940 was F.N. Sint-Michiels een munitiefabriek die in 1939 een miljoen oorlogspatronen per dag vervaardigde met een personeelsbezetting van 1,600 mensen in 3 ploegen. Tot WO II werd er een breed gamma van oorlogspatronen, artilleriemunitie en granaten geproduceerd.
De fabriek werd op het einde van WO II door de Duitse bezetter volledig ontmanteld. Tot de geraamten van de werkplaatsen toe, werd alles naar Duitsland overgebracht. Het zou nog 5 jaar duren tot in 1951, door tussenkomst van het ministerie van Landsverdediging, de activiteiten op de site hervat konden worden. Een bestelling van 3.750 vrachtwagens voor het Belgische leger, in 1951, betekende een nieuwe start De bestelling werd tussen juni 1952 en september 1954 stipt uitgevoerd in de aangepaste en heringerichte werkplaatsen. Een 200-tal mensen konden toen tewerkgesteld worden.
De verwachtingen waren hooggespannen omdat de fabriek in Herstal beperkte uitbreidingsmogelijkheden had en de vestiging in Brugge over een terrein van een tiental ha beschikte, waarvan maar 3,5 ha bebouwd was. Het viel echter bar tegen. De volgende 30 jaren zouden moeilijke jaren worden voor de Brugse vestiging. Er werd overgeschakeld naar herstelling van allerlei legervoertuigen en de productie van brommers, diepvrieskasten, industriële breimachines, tennisracketten en zelfs roltrappen. Enkele foto’s van de werkplaatsen en de geproduceerde producten zijn in annex toegevoegd. Het meest opvallend was de witgeschilderde watertoren met het blauwe FN-embleem. Een bijzonder onderdeel van de site was een testlijn (met elektrische bovenleiding) voor rollend spoormaterieel.
In de loop van de jaren tachtig kwam het moederbedrijf in zwaar weer terecht. De verliezen en schulden stapelden zich op en de sluiting van de Brugse vestiging was niet meer te voorkomen. Na bijna 60 jaar werd ze in november 1987 gesloten en verkocht aan de industriële groep Fabricom “voor een appel en een ei” (BF 890.000). Vier jaar later zag grootaandeelhouder Société Générale de Belgique zich verplicht het hele FN Herstal te verkopen aan het Franse staatswapenbedrijf GIAT. Die overname liep na korte tijd ook uit op een mislukking. De Waalse Overheid moest het bedrijf in 1997 terugkopen om een faillissement te voorkomen. Ze is sindsdien nog altijd eigenaar. Anno 2025 produceert het bedrijf nog steeds klein-kaliber wapens en munitie voor leger, politie- en veiligheidsdiensten.