WATTEEUW MECHANISCHE CONSTRUCTIE
Situering
Van de Mechanische Constructie Watteeuw BVBA is anno 2025 niets meer van terug te vinden. De producent van tandwielen en raderkastentechnologie was destijds gevestigd naast het thans nog bestaande kasteel Leiselebeke, aan ’t Kloosterhof.
De komst van het hoogtechnologisch bedrijf begin jaren zestig van de vorige eeuw was voor de gemeente Sint-Michiels van grote betekenis. Op zoek naar verdere expansiemogelijkheden verhuisde het bedrijf in 1985 van Assebroek naar Oostkamp. Kort daarna werden de bedrijfsgebouwen gesloopt om plaats te maken voor twee grote woonblokken met elk 14 woonunits.
Historiek
Tot eind 18e eeuw bestond het gebied ten zuiden van de dorpskern van Sint-Michiels uit een open moerassig weidegebied met een paar omwalde hofsteden. Het beeld veranderde met de aanleg van de Heidelbergstraat (toen nog Loppemstraat) die de Torhoutse Steenweg verbond met de Kortrijkse Steenweg en dwars door het gebied liep (en nog loopt).
Ter hoogte van de kruising van de Heidelbergstraat en de Leiselebeek bouwde Charles-Benoit Donny (1765-1838) rond 1803 een majestueus buitenverblijf dat als “chateau” terug te vinden is op de eerste Franse kadasterkaart van 1809. Voor de verdere geschiedenis van het kasteel Leiselebeke wordt verwezen naar een aparte bijdrage.
Rond 1878 kwam het kasteel in handen van het echtpaar Henri de la Kethule de Ryhove (1854-1929) en Victorine Coppieters (1861-1934) dat er bijna zestig jaar woonde en vijftien kinderen opvoedde. Na Victorines overlijden verkochten de erfgenamen het kasteel in 1936 aan de Congregatie van de Zusters Missionarissen van O.L. Vrouw van Afrika. Vier jaar later, in 1940, verkochten de zusters het naastgelegen weiland van circa 2,5 ha aan de familie Desmet. Hier zouden later de werkplaatsen van de firma Watteeuw verrijzen.
Het weiland bleef nog onbebouwd tot beginjaren zestig, toen de verkavelingswoede uitbrak in Sint-Michiels en burgemeester Van Maele de voornaamste grondbezitters in het Leiselegebied (met succes) benaderde om hun gronden te verkopen. Het verkavelingsproces dat daarop volgde, wordt elders uitvoerig besproken. De ambitieuze burgemeester was toen ook in de weer om enkele grotere bedrijven naar Sint-Michiels te halen die de werkgelegenheid ten goede moesten komen.
Onroerendgoedmakelaar Maurice Ballegeer werkte, in samenspraak met de gemeente, in 1961 een verkavelingsplan uit voor het weidegebied waarin, naast woningen, ruimte werd voorzien voor de vestiging van het Assebroekse familiebedrijf Watteeuw, dat op zoek was naar een nieuwe, ruimere vestigingsplaats. De ruimtelijke ontwikkelingsplanning stond toen nog in de kinderschoenen. De inplanting van een industriële onderneming midden in een woonwijk riep in die tijd weinig of geen vragen op.
De firma Watteeuw – opgericht door vader Henri en zonen Alfons en André – groeide snel uit tot een wereldspeler in tandwiel- en raderkastentechniek. Alfons Watteeuw was een in die tijd zeer bekende naam en de drijvende kracht achter het familiebedrijf. Hij was later voorzitter van het NCMV (de voorloper van Unizo), oprichter van de Henri Watteeuw Academy (een opleidingscentrum genoemd naar zijn vader) en zetelde in de Brugse gemeenteraad voor de toenmalige CVP.
Gestart in Assebroek, kreeg de firma in 1961 een aantrekkelijk aanbod van burgemeester Van Maele om zich in de Leiselewijk te vestigen. Met gemeentelijke bemiddeling kon de familie Watteeuw het terrein van bijna 1 ha van eigenaar Marie Desmet kopen aan een gunstige prijs van BF 30/m2. De gemeente verleende daarnaast een gunstige doorgeeflening van BF 4 miljoen via het Gemeentekrediet van België. Ook de aanleg van de toegangsweg naar de Heidelbergstraat en nutsaansluitingen nam de gemeente voor haar rekening.
De eerste steen werd gelegd op 1 maart 1962. Nog datzelfde jaar werden zetel en werkplaatsen van het bedrijf van Assebroek naar de site aan de Heidelbergstraat overgebracht. De vestiging is te zien op kadaster mutatieschets 1962-70, die toegevoegd is in bijlage. Het bedrijf groeide snel en in 1975 volgde een uitbreiding van het bedrijfsgebouw tot de maximale capaciteit van het perceel.
Al snel bleek echter dat de locatie midden in een woonwijk weinig toekomstgericht was: verdere uitbreiding was onmogelijk en de bereikbaarheid en toegankelijkheid van de site bleef een knelpunt. Met dank aan de gemeente Sint-Michiels voor de geboden steun, verhuisde het bedrijf in 1985 naar een industrieterrein aan de Kampveldstraat in Oostkamp. Een niet onbelangrijke factor was ook het feit dat de grondwaarde van de site als bouwgrond ondertussen flink was gestegen.
Het vrijgekomen terrein werd bouwrijp gemaakt en herbestemd tot woongebied. Twee appartementsblokken van telkens 14 appartementen verrezen op de site; het eerste opgeleverd in 1994, het tweede in 1995. Kadaster mutatieschetsen en een paar foto’s van de appartementsblokken zijn in annex toegevoegd.
Anno 2025 is het bedrijf nog steeds gevestigd in Oostkamp onder de naam IGW (Industrial Gears Watteeuw) met vestigingen in Tsjechië, Roemenië, de Verenigde Staten en China. De onderneming is inmiddels niet langer in handen van de familie Watteeuw. Interne spanningen in het begin van de jaren 1990 leidden uiteindelijk tot de verkoop aan de beursgenoteerde holding BMT (Baume, Marpent, Thirion) uit Boechout, actief in plaatbewerking, metaalconstructies, glasvormen en transmissietechnologie.