KAREL DE WOLFSTRAAT
Situering
De Karel de Wolfstraat ligt in het oosten van de deelgemeente Sint-Michiels en verbindt de Groene Poortdreef met de August Bontestraat. De rechte, gebetonneerde straat is ongeveer 160 meter lang en heeft een rijweg van 4,5 m, met voetpaden aan weerszijden. Locatie en woningenbestand zijn hierbij toegevoegd.
De westzijde van de straat wordt grotendeels ingenomen door drie appartementsblokken. Twee daarvan zijn opgetrokken in conventionale gele baksteen. Het derde, meer recente blok, is een opvallend hedendaags appartementsgebouw (nr. 6) in betonarchitectuur. ontworpen door het bekende architectenbureau Govaert & Vanhoutte uit Sint-Michiels.
De oostzijde van de straat is grotendeels onbebouwd. Over een lengte van ongeveer 50 meter bevindt zich een publieke speelruimte en circa 75 meter wordt ingenomen door achterliggende tuinzones van woningen met toegang in de Dorpsstraat en de Groene Poortdreef. Centraal ligt een cluster van 4 halfvrijstaande eengezinswoningen.
De straat is genoemd naar Karel De Wolf (1883-1948), Vlaamse volkskundige en apotheker te Brugge, geboren in 1883 en overleden in 1948. Hij was een bekende Brugse figuur en bezat een buitenverblijf op Sint-Michiels, een paar honderd meter van de huidige straat. De straat waarin het buitenverblijf lag, was echter al eerder genoemd naar Alfons De Baecke, de eerste burgemeester van Sint-Michiels na WO II.
Tijdens de vergadering van 17 oktober 1983 besprak de stedelijke Commissie voor Straatnamen en Toponymie nog een voorstel van de Volksuniepartij om de straatnamen Karel De Wolfstraat en Alfons De Baeckestraat alsnog om te wisselen. Hoewel dit voorstel inhoudelijk verdedigbaar was, werd het uiteindelijk verworpen vanwege de administratieve rompslomp die een dergelijke wijziging met zich zou meebrengen.
Historiek
Het woongebied van de Karel De Wolfstraat was tot begin jaren vijftig van de vorige eeuw een weidegebied dat deel uitmaakte van de Emmaüshoeve (thans restaurant Casserole) waarvan de geschiedenis elders besproken wordt. De hoeve was sinds 1920 in handen van de familie Bonte die drie generaties lang actief was in het politieke en sociale leven van de gemeente Sint-Michiels.
August Bonte senior (1845-1937) stond 35 jaar in de gemeentepolitiek en bracht het tot schepen van de gemeente Sint-Michiels en voorzitter van de Commissie van Openbare Onderstand (COO). Na zijn overlijden in 1937 volgde zijn zoon, die ook August heette, hem op als eigenaar-beheerder van de hofstede. August Bonte junior (1875-1946) huwde Maria-Theresia Rosseel (1883-1965) en was ook actief in de gemeentepolitiek als schepen en voorzitter van de kerkfabriek. Het gezin Bonte-Rosseel telde 4 kinderen, drie dochters (Irma, Rachel en Marie-Louise) en een zoon André.
Na het overlijden van zijn vader in 1946 werd André Bonte eigenaar-beheerder van de hofstede. Hij kwam al snel tot het inzicht dat de verkoop van gronden financieel interessanter was dan het verderzetten van het landbouwbedrijf. Het was de tijd dat veel grootgrondbezitters massaal hun bezittingen begonnen te verkopen. Zo ook in Sint-Michiels waar de nieuwverkozen burgemeester Michel Van Maele, waarmee hij via zijn grootmoeder verwant was, André aanspoorde om zijn toch al kwakkelende boerenbedrijf stop te zetten en het boerenerf te verkopen. Iets minder dan de helft van het Emmausdomein was al in de periode 1925-1936 verkocht (zie Hoeven – Emmaüshoeve). In 1950-1951 volgde de verkaveling van het resterende deel
De verkaveling in de nieuwe Karel De Wolfstraat begon in 1951 aan de oostzijde (oneven nummers) met de verkoop van 4 kavels die in de periode 1953-56 werden bebouwd. Dit zijn de oudste woningen van de straat.
Een strook van 50 m bleef onbebouwd en vormt vandaag de bergrenzing van een relatief groot terrein van 0,3 ha dat door de stad Brugge werd ingericht als openbaar speelplein met een basketbalveld. Het terrein was destijds in gebruik van de Emmaüshoeve, maar al sinds de zeventiende eeuw kadastraal eigendom van de kerkfabriek van Sint-Michiels. Wanneer het eigendomsrecht overgegaan is, moet nog uitgezocht worden. De stad Brugge kreeg in 2016 nog een prijs van de Vlaamse Vereniging voor Openbaar Groen voor de herinrichting van het park. Waarom het park het Sincfalpark wordt genoemd, is overigens ook nog een raadsel. Het Sincfal (of Zinkval) was een gebied van stroomgeulen dat zich bevond op de plaats van het huidige Zwin en de huidige monding van de Westerschelde.
De begin- en eindstroken van de oostzijde van de straat zijn achterliggende tuinzones van woningen georiënteerd op de Dorpsstraat en de Groene Poortdreef.
De westzijde van de straat (even nummers) is grotendeels ingenomen door drie appartementsblokken. De twee eerder vermelde blokken, met elk 6 appartementen, zijn in 1968 gebouwd door de familie Bonte. Het derde blok (nr. 6) is een opvallend hedendaags appartementsgebouw, ontworpen door het bekende architectenbureau Govaert – Vanhoutte. De bouwkavel was al in 1964 door de familie Bonte verkocht aan dr. Richard Batselaere, de bekende geneesheer-directeur van het Psychiatrisch Ziekenhuis Sint-Amandus in Beernem. Dokter Batselaere was de vader van Olga Batselaere, echtgenote van Dr. Gabriel Strybol, die het aanpalende pand in de Groene Poortdreef bewoonde.