KAREL DE WOLF (1883-1948)
Karel De Wolf was de zoon van apotheker Adolf De Wolf (1844-1920) en Leonie Van Acker. Het gezin De Wolf woonde in de apotheek ‘In den Cleynen Thems’ in de Brugse Zuidzandstraat. Karel doorliep de lagere- en middelbareschooljaren aan het Sint-Lodewijkscollege en studeerde farmacie aan de KUL.
Terug in Brugge, richtte hij de kring “Eigen Volk, Eigen Kunst” op, waarvan hij secretaris werd. In 1909 nam hij de apotheek van zijn vader over. Twee jaar later huwde hij met Hélène Van Caillie, samen kregen ze negen kinderen.
De Wolf ontpopte zich als een kruidenkenner en publiceerde talrijke bijdragen hierover in het Belgisch Pharmaceutisch Tijdschrift en in Biekorf. In 1929 schreef hij een lijflied voor de apothekers, dat op muziek werd gezet door Jef Van Hoof.
Toen in Brugge in 1936 de Bond der Westvlaamsche Folkloristen werd opgericht, werd hij er de eerste hoofdman-voorzitter van. In 1937 opende de Bond een Folkloremuseum onder het belfort van Brugge, waaraan hij een volledige oude apotheek schonk. Het jaar daarop startte de Bond met een jaarlijkse Volkskundige Almanak, waarvan hij de eerste drie jaar hoofdredacteur was.
De Wolf was een aandachtig luisteraar naar de volkse verhalen en uitdrukkingen die hij in zijn officina hoorde en zorgvuldig noteerde. Deze werden de inspiratiebron voor zijn “vertelsels over ’t Brugsch volk” die hij als korte verhalen in Biekorf publiceerde. In 1936 liet hij er zeven bundelen door de uitgever Cayman, maar de bundel verscheen pas in 1942 onder de titel Brugsch Volk. Het werk werd een bibliofiele uitgave, geȉllustreerd door de Brugse tekenaar en schilder René De Pauw (1887-1946).
Karel De Wolf overleed op 10 september 1948 te Sint Michiels in het landhuis van de familie, genaamd Wolvenhoek, dat ontworpen was door architect Huib Hoste. Postuum verscheen in 1949 nog een tweede bundel onder de titel Hier weerom Brugsch Volk, met tekeningen van Jules Fonteyne.
