HENRI (HENDRIK) KERVYN DE LETTENHOVE (1856-1928)

Henri Kervyn was een advocaat, amateurarchitect en kunsthistoricus met een grote passie voor erfgoed en monumenten. Hij verwierf grote bekendheid als een van de initiatiefnemers van de eerste grote tentoonstelling van de Vlaamse Primitieven en het Gulden Vlies, die tussen 1902 en 1907 werd georganiseerd en een internationaal publiek naar Brugge lokte.

Nationaal werd Kervyn vooral bekend als ontwerper van de urn van de Eeuwige Vlam bij het graf van de Onbekende Soldaat in Brussel. De vlam werd voor het eerst aangestoken op 2 november 1924. Daarnaast ontwierp hij verschillende herdenkingsmonumenten in Brugge o.a. het Oorlogsmonument voor de gesneuvelde inwoners van Sint-Michiels, dat oorspronkelijk naast de kerk stond en zich vandaag bevindt voor het gemeentehuis van de Brugse deelgemeente. Een ander ontwerp van Kervyn is plaquette ter ere van de gesneuvelde oud-leerlingen van het Brugse Sint-Lodewijkscollege, die eerst in de kapel van het college hing en later een plek kreeg in de doorgang naar de Zilverstraat. Beiden monumenten, waarop eerst enkel de namen van de gesneuvelden van de Grote Oorlog prijkten, werden na de Tweede Wereldoorlog bijgewerkt met de namen van de latere oorlogsslachtoffers.

Het bleef niet bij het ontwerpen van monumenten. Voor zijn vriend Stanislas van Outryve d’Ydewalle ontwierp hij ondermeer. kasteel Tudor in Sint-Andries. Hij was lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen en de drijvende kracht achter het Groeningemuseum van de stad Brugge dat, door WO I en de nasleep ervan, pas na zijn overlijden werd geopend.

Henri Kervyn trouwde in 1890 met Elisabeth Louet de Terrouenne (1869-1942). Het echtpaar verloor hun enige zoon Jacques op tragische wijze aan het begin van WO I. Als 19-jarige vrijwilliger bij het 3e Lanciers viel hij “op het veld van eer” in Sint-Pieters-Capelle op 18 oktober 1914 en overleed in een Duitse ambulance op weg naar Zevecote. Hij werd bijgezet in het familiegraf op het kerkhof van Sint-Michiels. Volgens de overlevering woonden drie hoge Duitse officieren uit respect de begrafenis bij.

Het echtpaar Kervyn was de laatste adellijke bewoner van kasteel Vogelzang. Na Henri’s overlijden in 1928 werd het kasteel en bijhorende landerijen door de erven Kervyn – zijn weduwe en een nicht – verkocht aan een drietal particuliere kopers.