IN MEMORIAM

Het meest prominente “in memoriam” gedenkteken in (deel)gemeente Sint-Michiels is zonder twijfel het kerkhof met hoofdtoegang in de Dorpsstraat. Vanuit een historisch perspectief verwijst de term kerkhof naar de ruimte rondom een christelijke kerk die werd gebruikt (en soms nog wordt) als gewijde begraafplaats. Ook in Sint-Michiels was dat het geval: tot 1863 stond de parochiekerk op de huidige begraafplaats, ter hoogte van het Calvariekruis. Toen de gemeente Sint-Michiels in 1879 eigenaar werd van het kerkhof, verdween de directe band met de kerk en het christelijk geloof, en kreeg het kerkhof het karakter van een algemene begraafplaats.

De gemeente is altijd vrij arm geweest aan monumenten. Het enige echte monument is het Oorlogsmonument dat in het gemeentepark van Sint-Michiels staat, in de as van het gemeentehuis. Het werd opgericht ter nagedachtenis van de slachtoffers uit WO I. Na WO II werden de namen van WO II-slachtoffers eraan toegevoegd. Onder hen bevinden zich zowel militaire als burgerlijke slachtoffers, evenals leden van het verzet, slachtoffers van bombardementen, politieke gevangenen en een persoon die verplicht tewerkgesteld werd. Ter gelegenheid van de inhuldiging van het monument in 1920 werd ook een vrijheidsboom geplant bij de ingang van het kerkhof.

Verder worden in deze in memoriam-rubriek nog drie herdenkingstekens of -borden besproken die in de loop van de vorige eeuw op particulier initiatief werden opgericht en de burger herinneren aan de gruwelen van de oorlog. Bij het Kruis der Gefusilleerden in Tillegembos worden acht verzetsleden herdacht die in WO II in het bos werden geëxecuteerd. Het Mitrailleursnest en het herdenkingsbord voor Sgt Edgar Dickerson in de Witte Molenstraat zijn eveneens stille getuigen van WO II die in Sint-Michiels diepe sporen van leed heeft nagelaten.