TEN HOVE
Situering
Ten Hove is een straat gelegen in het noorden van Sint-Michiels die in een boogvorm de Barrièrestraat verbindt met de Emiel Vandeveldestraat, met een aansluiting op de Canadastraat. De 270 meter lange straat is redelijk uniek, voor zover ze de enige straat is in de gemeente Sint-Michiels met een kasseiwegdek. Er is ook gespaard op de aanleg van de rijweg, die maar 5 meter breed is, met een grasparkeerstrook aan beide zijden, maar geen voetpaden. De straat is toegankelijk voor plaatselijk verkeer vanuit de Emiel Vandeveldestraat en de Canadastraat. De verkeerspaaltjes aan de ingang aan de Barrièrestraat worden kennelijk door de wegbeheerder (stad Brugge) gedoogd.
In de straat zijn in totaal 24 eengezinswoningen geregistreerd, waarvan het merendeel vrijstaand is. In een drietal gevallen zijn woningen halfvrijstaand (gekoppeld). De bouwpercelen variëren in grootte tussen de 450 en 850 m2 en bieden ruimte voor een kleine voor- en achtertuin. Locatie, woningenbestand en enkele straatzichten zijn hierbij toegevoegd.
De straat is aangelegd in het park van kasteel la Renaissance, dat in de jaren vijftig werd verkaveld. Ze is genoemd naar de familie le Fevere de ten Hove, de toenmalige eigenaar en bewoner van het kasteeldomein.
Historiek
Het vermoeden is dat de geschiedenis van het kasteeldomein la Renaissance teruggaat tot begin 19e eeuw, afgaande op de Ferrariskaart van 1777-1778, waarop nog geen bebouwing te zien is in het landelijke gebied ten zuiden van de Boeveriepoort. Op de Franse kadasterkaart van 1802 is voor het eerst het grondplan van een nederzetting te zien langs een landweg die een honderdtal meter ten zuiden van de stadspoort (Boeveriepoort) vanuit de toenmalige Rijselse Heirweg (thans Koning Albert I-laan) richting Torhoutse Steenweg doorliep. De nederzetting groeide eind 19e eeuw uit tot een kasteeldomein dat genoemd werd naar de naam van het kasteel “la Renaissance” (zie Kastelen – la Renaissance). Enkele oude foto’s van het kasteel en het prachtige park zijn hierbij toegevoegd. Het domein werd in de middenvijftiger jaren van de vorige eeuw verkocht en verkaveld.
De toenmalige eigenaars en bewoners van het kasteel, Pierre le Fevere de ten Hove en zijn echtgenote Marie-Joseph Van de Walle, stierven kort na elkaar in 1953-54, waarna het kasteeldomein en andere eigendommen onder de 6 kinderen van het echtpaar werden verdeeld. Zoals wel vaker bij grote rijke families voorkwam, was het overlijden van de ouders de aanleiding tot verkaveling en verkoop van alle eigendom, al was het maar om uit de onverdeeldheid te treden. Het was ook de tijd dat, onder impuls van de ambitieuze burgemeester Michel Van Maele, de verkavelingswoede in Sint-Michiels uitbarstte. Verkavelingsaanvragen werden actief aangemoedigd en prompt door de gemeenteraad goedgekeurd.
Het kasteel en een deel van het kasteelpark (ongeveer 4.800 m2) werd geërfd door de oudste van de 6 kinderen, Marie-Jeanne le Fevere de ten Hove, die was ingetreden in het hoofdklooster van de zusters van Sint-Andreas (les Dames de Saint-André) in Ramegnies, in de buurt van Doornik. Ze verkocht haar erfdeel in 1958 aan de vzw la Maison Commune, een vastgoed-vzw van het Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV) en zijn Franstalige tegenhanger de Fédération Genéral du Travail (FGTBl. Een merkwaardige transactie voor een diep religieuze familie. Het kasteel kreeg de toepasselijke naam Home Achille Van Acker, genoemd naar de bekende Brugse socialistische voorman Achille Van Acker. Het Home bleef nog 60 jaar in het bezit van de socialistische beweging, die het hoofdzakelijk gebruikte als vakantie-, vergader- en documentatiecentrum en in 2015 verkocht aan het OCMW Brugge. De maatschappelijke dienstverleningsinstantie van de stad Brugge is ondertussen omgedoopt tot Brugse Zorgverleningscentrum Mintus.
De overige erven le Fevere (2 zusters en 3 broers van zuster Marie-Jeanne) dienden in 1956 een eerste verkavelingsaanvraag in voor het westelijke deel van het kasteelpark dat zich langs de Barrièrestraat uitstrekte tussen het kasteel en de Emiel Vandeveldestraat. Het verkavelingsplan voorzag in de aanleg van een nieuwe straat met toegang tot een 30-tal bouwkavels. De aanvraag werd stante pede goedgekeurd door de gemeente Sint-Michiels op voorwaarde dat de eigenaar de aanleg van de straat voor haar rekening zou nemen. Het plan werd geïntegreerd in een Bijzonder Plan van Aanleg (BPA) nr. 9 Joe English Park dat in 1957 door gemeente-ingenieur Dinneweth werd uitgewerkt. Het verkavelingsplan en BPA-schets zijn in bijlage terug te vinden. De bouwkavels werden in 1957 aan individuele eigenaars uit de hand verkocht. De oudste woningen (Ten Hove nrs. 7 en 9) dateren van 1959. In eerste instantie kreeg de nieuwe straat de naam Ten Hovepark, maar de gemeenteraad besliste op 1 april 1960 de naam in te korten tot Ten Hove.
Het was de wens van de verkavelaar dat de straat de parksfeer enigszins zou behouden door de aanleg van een smalle, rustiek aandoende kasseiweg zonder voetpaden en met groene parkeerstroken. Verkeerspaaltjes op de toegang tot de Barrièrestraat en versmalling maken de straat autoluw.
Het oostelijk deel van het kasteelpark la Renaissance, tussen het kasteel en de Koning Albert I-laan, werd ook in dezelfde periode verkocht en verkaveld, maar dit valt buiten het bestek van dit Ten Hove-straatdossier (zie Barrièrestraat en Koning Albert I-laan).