STOKVELDEPAD

Situering

Stokveldepad is gelegen in het uiterste zuiden van de Leiselewijk, een eertijds laaggelegen weidegebied in het zuiden van deelgemeente Sint-Michiels dat in de zestiger jaren van de vorige eeuw werd verkaveld.

Het is een woonerf van ongeveer 1,6 ha dat eertijds onderdeel was van de naburige Stokveldewijk, het vierde en laatste sociale woningbouwproject van de vroegere Interbrugse Maatschappij voor Goedkope Woningen (thans Vivendo). Op de site zijn in de periode 2017-2022 in totaal 59 sociale wooneenheden gerealiseerd, bestaande uit een appartementenblok met 21 appartementen en 38 eengezinswoningen De laatste zijn gegroepeerd in 6 woonblokken, waarvan het inplantingsplan hierbij is toegevoegd. Naast de appartementen zijn 27 van de 38 eengezinswoningen bestemd voor de verhuur; 11 zijn verkocht aan hiervoor in aanmerking komende gezinnen.

Het woonerf kreeg de naam Stokveldepad toegewezen in 1984, toen de Brugse Commissie voor Toponomie en Straatnamen in haar vergadering van 20 juni vaststelde dat de huisnummering in de Stokveldewijk, waarvan het woonerf deel uitmaakte, met een tiental losstaande woonblokken, een probleem begon te worden. De nieuwe naamgeving verwijst naar de naburige en nog bestaande Stokveldehoeve, waarvan het bestaan voor het eerst werd vernoemd in 1358. De geschiedenis van de hoeve wordt in een aparte rubriek besproken.

Historiek

Tot begin negentiende eeuw was het gebied ten zuiden van de dorpskern van Sint-Michiels vrijwel onbewoond, braakliggend of bebost terrein. Ten tijde van het opmaken van het primitief kadasterplan van 1835 was dit zuidoostelijke deel, op de woonkern Steenbrugge na, in de handen van vier invloedrijke Brugse adellijke of vermogende burgerfamilies die zich daar al eerder gevestigd hadden met fraaie buitenverblijven of kastelen. De voorgeschiedenis van de families vander Beken de Cringhe, van Zuylen van Nyevelt, Doudan en Sinave en hun respectievelijke landgoederen Rode Poort, Leisele, Leiselebeke en Sinave worden in aparte bijdragen besproken. De locaties van de landgoederen en hun kastelen zijn aangegeven op de bijgevoegde kaart.

Zoals aangeduid op de kaart, maakte het gebied van Stokveldepad in die tijd deel uit van kasteeldomein Rode Poort van de familie vander Beken de Cringhe.

Charles vander Beken de Cringen (1749-1840) was een zeer vermogend man die na de Franse Revolutie werd benoemd tot bestuurder van de Burgerlijke Godshuizen in Brugge. Hij overleed in 1840 in de gezegende leeftijd van 91 jaar. Zijn kleindochter, Mathilde van Caloen (1808-1856) erfde het landgoed met pachthoeve. Bij het overlijden van haar grootvader was ze gehuwd met Jules de Serret (1803-1869). Het landgoed bleef tot 1924 in het bezit van de familie de Serret toen het werd verkocht aan rechter Charles Goethals uit Kortrijk. In 1940 erfde zijn zoon Roger Goethals (1910-1979) het zuidelijk deel van het domein, dat grotendeels bestond uit bos en de pachthoeve (bekend als de klokhoeve vanwege het klokje dat boven op het woonhuis stond).

Toen de verkavelingswoede in Sint-Michiels (en heel Vlaanderen) was losgebarsten, ging eigenaar Roger Goethals in 1967 in op de vraag van burgemeester Michel Van Maele om zijn erfdeel te verkopen, deels aan de familie Van Maele zelf, deels aan de Zedelgemse industrieel Louis Claeys en deels aan de Interbrugse Maatschappij voor Goedkope Woningen

De site van het Stokveldepad maakte deel uit van het Stokveldewijk-project van de Interbrugse Maatschappij voor Goedkope Woningen (het vierde sociale woningbouwproject van de Maatschappij in de Leiselewijk) dat verder nog bestond uit een eengezinswoningencomplex van 113 woningen en 119 appartementen, verdeeld over vijf woontorens. Het terrein van ongeveer 12,5 ha bos en weiland, werd in 1967 aangekocht, maar bleef nog een zestal jaren braak liggen.

De bejaardenbungalowcoplex bestond uit een cluster van 24 aaneengekoppelde laagbouwwoningen, aangepast aan de woonnoden van senioren. Ze werden in 1974 gerealiseerd en waren bedoeld als een sociale woonvorm die ouderen de mogelijkheid bood zelfstandig te blijven wonen, zonder geïsoleerd te raken.

Naarmate de Stokveldewijk uitgroeide tot een cluster van een tiental losse woonblokken, ontstonden er problemen met de huisnummering. In 1984 besloot stedelijke Commissie voor Toponymie en Straatnamen het bejaardenwoningcomplex een eigen naam Stokveldepad, te geven.

De bejaardenhof bleef bewoond tot 2014. Na veertig jaar voldeden de eenvoudige woningen niet langer aan de hedendaagse woonnormen, en ook het oorspronkelijke woonconcept was intussen achterhaald. Als eigenaar van de gronden verkreeg eigenaar Interbrugse Maatschappij (intussen hernoemd tot Vivendo) in de loop van 2014 een vergunning voor de sloop van het complex en de ontwikkeling van een nieuw sociaal woningbouwproject dat een efficiënter gebruik zou maken van de beschikbare ruimte.

Het nieuwe ontwerp was gebaseerd op het winnende voorstel uit een architectuurwedstrijd. Het project werd in 3 fasen gerealiseerd en bestond uit een appartementenblok met 21 appartementen en 38 eengezinswoningen, verdeeld over 6 woonblokken. Het inplantingsplan van het nieuwe project is toegevoegd.

De bouw startte met het appartementsgebouw waarvoor de vergunning in maart 2014 werd verleend. Het gebouw sluit aan bij de eerder gerealiseerde hoogbouwtorens en omvat 21 appartementen, bestemd als sociale koopwoningen, verdeeld over 3 bouwlagen van elk 7 appartementen met 1 of 2 slaapkamers. De uitvoering liep enige vertraging op, maar werd eind 2017 afgerond. Tegelijk werd ook het omliggende openbaar domein heraangelegd.

In een volgende fase werden 38 eengezinswoningen woningen gerealiseerd, waarvoor de bouwvergunning in augustus 2017 werd verleend. In een eerste stap werden 27 huurwoningen gebouwd: 13 in dezelfde stijl als het eerder gerealiseerde appartementencomplex aan de overzijde en 14 iets kleinere, multi-functionele woningen bestemd voor verhuur aan kleine gezinnen. De woningen werden eind 2019 aanbesteed en in april 2021 opgeleverd. In fase 2 werden de laatste 11 koopwoningen met enige vertraging gerealiseerd.  De werkzaamheden startten in april 2022 en de woningen werden in de loop van 2023 opgeleverd.