GODELIEVE VAN GISTEL
De heilige Godelieve van Gistel is een (Vlaamse) patroonheilige van de in de jaren zestig opgerichte nieuwe parochie in het Leiselegebied. Godelieve (ca 1049 – ca 1070) was uitgehuwelijkt aan Bertolf, zoon van de kasteelheer van Gistel, en door haar schoonfamilie mishandeld, uitgehongerd en vermoord. Zij werd in een poel geworpen nadat ze was gewurgd met een halsdoek. Na haar dood begon het volk haar als een heilige aan te roepen. Volgens de legende werd op de plaats van de waterput een benedictinessenabdij gesticht door Edith, een blind geboren dochter uit het tweede huwelijk van Bertolf van Gistel. Ze werd van haar blindheid genezen door de ogen te wassen met water uit de poel waarin het lijk van de gewurgde Godelieve was geworpen.
De abdij werd in 1578 verwoest door de geuzen. De zusters moesten vluchten en stichtten in 1623 een nieuwe abdij in de Boeveriestraat te Brugge. In 1891 keerden twaalf zusters naar Gistel terug en namen hun intrek in een nieuw klooster, gebouwd in neogotische stijl onder leiding van archtitect baron J.B. Bethune. Later werd de abdij grondig verbouwd en uitgebreid naar de plannen van architect Arthur De Geyter. De vernieuwde abdijkerk werd in 1962 ingewijd. In een koepelgebouwtje staat de put met het miraculeuze water. De zusters Benedictinessen bewoonden de abdij nog tot 2011. Eind 2007 nam de Gemeenschap Moeder van Vrede, een erkende religieuze congregatie van diocesaan recht, haar intrek in de abdij en is sindsdien de beheerder ervan.
Het tragische levensverhaal van Godelieve spreekt nog altijd tot de verbeelding. De abdij wordt nog steeds druk bezocht door bedevaarders en toeristen. De Godelieveprocessie trekt nog jaarlijks, op de eerste zondag van juli, onder grote belangstelling door de straten van Gistel .