RAYMOND BRULEZ (1895-1972)

Raymond Brulez was een Vlaams schrijver, essayist en toneelauteur die bekend stond om zijn ironische, intellectuele en sterk vrijzinnige stijl.

Brulez groeide op in Blankenberge. Zijn vader was gemeentesecretaris en zijn moeder baatte een hotel-pension uit. Hij studeerde letteren en wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit Brussel en werkte aanvankelijk als leraar.

In 1930 debuteerde hij als romanschrijver met André Terval of Inleiding tot een leven van gelijkmoedigheid. Daarna verschenen onder meer Sheherazade of Literatuur als losprijs (1932) en het toneelwerk De schoone slaapster (1935).

Een belangrijk deel van zijn loopbaan speelde zich af bij de Belgische radio. Vanaf 1936 werkte hij bij het Nationaal Radio-Instituut (NRI). Na de Tweede Wereldoorlog werd hij directeur van de Vlaamse Gesproken Uitzendingen, een functie die hij tot 1960 bekleedde.

Zijn bekendste werk is de autobiografisch geïnspireerde vierdelige reeks Mijn woningen:

In deze boeken verwerkt Brulez zijn jeugd, zijn ervaringen en de Vlaamse samenleving van de eerste helft van de twintigste eeuw. In 1951 ontving hij de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza en in 1960 werd hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.

Brulez overleed op 17 augustus 1972 in Brussel, op 76-jarige leeftijd. Hij geldt vandaag vooral als de auteur van Mijn woningen, een belangrijk literair en cultuurhistorisch beeld van Vlaanderen tussen het einde van de negentiende eeuw en de periode na de Tweede Wereldoorlog.

Voor informatie over Raymond Brulez zijn verschillende betrouwbare literaire en historische bronnen beschikbaar. Een van de belangrijkste bronnen is de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (DBNL). Een tweede belangrijke bron is de Digitale Encyclopedie van de Vlaamse Beweging. Daarnaast is het Kritisch lexicon van de moderne Nederlandstalige literatuur een nuttige bron.