KERK SINT-WILLEBRORDUS
Situering
De Sint-Willebrorduskerk bevindt zich aan de Keurvorst Karel Theodoorstraat in Sint-Andries, net over de grens met Sint-Michiels.
Vanaf september 2015 maakte de kerk deel uit van de Parochiale Eenheid (PE) Emmaüs Sint-Andries-Sint-Michiels Brugge (kortweg de Emmaüsparochie), een federatie van vijf parochies die verder bestaat uit de parochies Sint-Willebrordus, Sint-Andries, Sint-Michiels en Sint-Baafs.
Ook de kerk van de Sint-Willebrordus zag in de loop der jaren het aantal kerkgangers sterk dalen. In 2019 maakte het kerkbestuur van de Emmaüsparochie plannen bekend om vier van de vijf kerken van de parochie, waaronder de kerk van Sint-Willebrordus, te sluiten en te verkopen en met de opbrengst een nieuwe kerk te bouwen in de Abdijbekestraat te Sint-Michiels.
Het kerkgebouw en het aanpalende parochiaal centrum werden in 2023 verkocht aan de naastgelegen basisschool De Zessprong en het Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartinstituut (OLVH) en worden sindsdien gebruikt als sportzaal en polyvalente ruimte. Er zijn plannen om op de site op termijn een meer eigentijdse schoolcampus uit te bouwen die tegemoetkomt aan de behoeften van beide scholen.
Historiek
Vanaf 1950 ontstonden aan weerszijden van de Torhoutse Steenweg twee nieuwe woonkernen: Vogelzang-ter Linden en Zevenbergen. Met de aanleg van nieuwe straten en verkaveling van de gronden, groeide de behoefte aan een nieuwe kerk. Na jaren aandringen kocht het bisdom in april 1957 een stuk weiland op de hoek van de Doornstraat en de Torhoutse Steenweg voor de bouw van de kerk. Kort daarna kochten de Zusters Apostelinnen uit Brugge, een eind verderop, een stuk grond op de hoek van de Keurvorst Karel Theodoorstraat en de Doornstraat voor de bouw van een meisjesschool. Grenzend aan dit perceel kocht het Bisdom een tweede stuk grond om er een multifunctioneel bouwcomplex op te richten dat voorlopig als noodkerk zou fungeren.
Op 19 juli 1957 kreeg EH Robert Cottenier, pastoor te Tielt, de opdracht de nieuwe parochie op te richten die toegewijd werd aan de heilige Willebrordus. Hij verhuisde in oktober 1957 naar de Manitobalaan 12, dat tijdelijk fungeerde als pastorie. Ondertussen lichtte Mgr. De Smedt, bisschop van Brugge, de pastoors van Sint-Baafs, Sint-Andries en Sint-Michiels in dat, per 1 december 1957, een aantal parochianen aan hun kerkelijke jurisdictie zou worden onttrokken. De parochiegrenzen werden vastgelegd en de nieuwe parochie Sint-Willibrord was op 1 december 1957 officieel opgericht. Pastoor Cottenier startte op 5 december 1957 met 2.550 parochianen waarvan 1.350 van de Sint- Michielsparochie, 1.100 van Sint-Baafs en 100 van Sint-Andries.
De plannen van de noodkerk werden op 19 november 1957 goedgekeurd en op 8 december 1957 werd de ruwbouw toegewezen aan aannemer Vermout, met financiële steun van de vzw Domus Dei. De Domus Dei herineringsplakette vermeldt helaas niet dat het gros van de bouwkosten werd gedragen door de gemeentebesturen van Sint-Andries en Sint-Michiels.
De noodkerk werd op 5 juli 1958 ingewijd. In 1960 besliste het schepencollege van Sint-Andries een definitieve kerk te bouwen op de hoek van de Doornstraat en de Torhoutse Steenweg maar de plannen werden nog in hetzelfde jaar geschrapt omdat de site in het tracé van de geplande oostelijke expresswegverbinding met Zeebrugge lag (het tracé werd later verlegd).
In de zomer van 1987 werden uitgebreide verbouwingswerken aan de noodkerk afgerond, naar een ontwerp van architect Arthur Degeyter, die ook de ontwerpen voor nieuw kerkmeubilair tekende. Naast de kerk werd in hetzelfde jaar het nieuwe Parochiaal Ontmoetingscentrum (POC) in gebruik genomen.
In de loop der jaren was ook op de Willebrordusparochie duidelijk geworden dat individuele parochies hun toevertrouwde opdrachten moeilijk nog alleen konden vervullen. De organisatie in federaties kwam tegemoet aan het opzet om overal goedwerkende, stevige samenwerkingsverbanden te hebben die de problemen van de leeglopende kerken konden verzachten. In januari 2006 kwam het tot de vorming van een federatie met de vier naburige parochies van Sint-Andries, Sint-Baafs, Godelieve en Sint-Michiels. Dat betekende concreet dat ze meer en meer dingen samen gingen doen: één parochieblad, één stuurgroep, de gezamenlijke uitbouw van verscheidene werkgroepen, de organisatie van het aantal weekendvieringen, enz. De reorganisatie en grotere vorm van samenwerking was ook nodig om de situatie voor de afnemende pastoraal werkenden (beroepskrachten en vrijwilligers) leefbaar te houden. De kerken werkten weliswaar meer samen, maar elke parochie behield nog zijn eigen financiële zelfstandigheid.
Bij de pensionering in 2011 van de laatste pastoor, E.H. Herman Clement, werd geen nieuwe pastoor meer aangesteld en werd een pastorale ploeg van vier leken verantwoordelijk voor de parochiewerking
Eind 2012 kondigde de Brugse bisschop Jozef De Kesel een verdere consolidatie aan. De vorming van pastorale eenheden (PE) was de volgende stap waarbij het tot verdere samenwerking zou komen. Een logische invulling hiervan kwam er in september 2015 met de vorming van de PE Emmaüs Sint-Andries – Sint-Michiels Brugge (kortweg de Emmaüsparochie) waarbij het tot een daadwerkelijke fusie kwam van de reeds nauw samenwerkende federatie van vijf parochies. Het secretariaat van de fusieparochie werd gevestigd in de Koude Keukenstraat te Sint-Andries. In de nieuwe PE werden de organisatorische grenzen tussen de vijf parochies uitgeveegd, maar bleef de juridische structuur behouden, m.a.w. de vier kerkfabrieken (de kerk van Sint-Andries is van de stad Brugge) bleven de materiële middelen beheren die nodig zijn voor de uitoefening van de eredienst in de respectievelijke parochies.
In 2019 maakte het kerkbestuur van de Emmaüsparochie plannen bekend om vier van de vijf kerken van de parochie, waaronder de kerk van Sint-Willebrord, te sluiten en te verkopen en met de opbrengst een nieuwe kerk te bouwen in de Abdijbekestraat te Sint-Michiels.
Het kerkgebouw en het aanpalende parochiaal centrum werden effectief in 2023 verkocht aan de naastgelegen basisschool De Zessprong en het Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartinstituut (OLVH) die de vrijgekomen ruimte sindsdien gebruiken als sportzaal en polyvalente ruimte. Er zijn plannen om op de site op termijn een meer eigentijdse schoolcampus uit te bouwen die tegemoetkomt aan de behoeften van beide scholen.