KRONIEK VAN SINT-MICHIELS

VROEGER EN NU

WILLEBRORD

Clemens Willibrord, ook Willibrordus genoemd (omstreeks 658-739 was een rooms-katholieke aartsbisschop en missionaris van Angelsaksische afkomst. Willibrordus is een christelijke heilige en staat ook bekend als de äpostel der Friezen”, soms ook als “apostel van de Lage Landen”. Volgens de latere schrijver Alcuinus was Willibrord vervuld van de geest van “peregrinatio”, de mystieke wens om het aardse thuis te verruilen voor de bekering van heidense volken en reisde Willibrord in 690 met elf of twaalf gezellen via het huidige Katwijk in Nederland naar Friesland waar hij zijn kersteningsmissie van de Friezen begon. Van daaruit bezocht Willibrord een groot gebied dat zich uitstrekt België en Luxemburg toe.

Willibrord stierf op 81-jarige leeftijd en werd op eigen verzoek begraven in Echternach. Heden ligt Willibrord’s graf in de crypte van de basiliek van de Abdij van Echternach. Al gauw na zijn dood werd hij in Echternach als heilige vereerd. Vandaag nog dragen veel kerkparochies in België, Nederland en langs de Beneden-Rijn, die verbonden waren met het klooster van Echternach, de naam Sint-Willibrord. De reliek van de lijkwade van Willibrord wordt bewaard in Museum Catharijneconvent, Utrecht. Sinds 2002 vindt er weer een jaarlijkse processie in Utrecht plaats waarin een reliekschrijn met enkele delen van het gebeente van Willibrord wordt rondgedragen door de stad.

Bedevaartgangers die in Echternach deelnemen aan de springprocessie, tonen ook nu nog hun trouw aan de patroonheilige. Het ‘springen’ bestaat uit afwisselende iets meer dan verende stappen naar voren, maar vooral zijwaarts, door sommigen aangevuld met kleine tussenpas en zelfs een schop of ‘kick’. De oorsprong van dit gebruik is onbekend. Elk jaar vindt deze processie met duizenden deelnemers en bezoekers plaats op de dinsdag na Pinksteren ter nagedachtenis aan Willibrord.

Zoeken