GODELIEVE VAN GISTEL

De heilige Godelieve van Gistel is een (Vlaamse) patroonheilige van de in de jaren zestig opgerichte nieuwe parochie in he Leiselegebied. Godelieve (ca 1049 – ca 1070) werd op jonge leeftijd uitgehuwelijkt aan Bertulf, de zoon van de kasteelheer van Gistel. Het huwelijk bleek een nachtmerrie: haar schoonfamilie mishandelde en verhongerde haar. Zij werd in een poel geworpen nadat zij door twee knechten van Bertolf was gewurgd met een halsdoek. Godelieve had steeds haar huwelijk willen redden en bekommerde zich altijd om de armen en verschoppelingen. Na haar dood begon het volk haar als een heilige aan te roepen. Op de plaats waar ze werd vermoord stichtte Edith, een uit een tweede huwelijk blind geboren dochter van Bertulf van Gistel, een abdij. Volgens de legende, werd ze van haar blindheid genezen door de ogen te wassen met water uit de poel waarin het lijk van de gewurgde Godelieve was geworpen.

De abdij, in de volksmond bekend als “het Putje”, bestaat nog steeds. Het tragische levensverhaal van Godelieve blijft velen beroeren. De abdij wordt nog steeds druk bezocht door bedevaarders en toeristen. De Godelieveprocessie trekt nog jaarlijks, op de eerste zondag van juli, onder grote belangstelling door de straten van Gistel.