Gustaaf Baert (1846-1924)
Gustave Désiré Marie Baert (Sint Michiels 16 juni 1846 - 25 februari 1924) was een zoon van Johannes Baert en Rosalie Van Neste. Hij was getrouwd met naamgenoot Marie Baert en woonde en werkte op de wijk Steenbrugge waar hij samen met zijn broer Jules een plantaardige oliën- en vettenfabriek uitbaatte. Hij was ook deken van de schuttersgilde Sint-Sebastiaan van Sint-Michiels.
Hij was schepen van de gemeente Sint Michiels vanaf 1888. Toen burgemeester Henri de Serret overleden was, werd hij in april 1915 waarnemend burgemeester. Hij loodste de gemeente door de moeilijke bezettingsperiode van WO I. In 1921 won hij met zijn partij de eerste naoorlogse verkiezingen en werd hij officieel burgemeester met Louis De Mey en Henri Vande Casteele als schepenen.
Hij deed nog een poging om ook in de landelijke politiek te komen maar dat mislukte. In de Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis (Société d Emulation) van 1977 is een passage vermeld van het Journal de Bruges nr 28 van 1924 met de vermelding:
“Gustave Baert fut presenté en 1900 par l'association liberale de Bruges comme candidat aux élections senatoriales. Elu senateur, il dut laisser la place á son suppléant Afred Delanier, ayant figuré par erreur sur la liste des éligibles au Senat. Gustave Baert fut pendant plusieurs années bourgmestre de Sint Michiels et se retira après la guerre 1914-18 de la vie politique active. Chevalier de l'ordre de la Couronne, Baert füt en 1904 membre d'honneur du cercle théatrale flamingant Breydels's Zonen, qui devint en 1906 une section du Willemsfonds de Bruges.
Hij zat voor het laatst een zitting van de gemeenteraad voor op 13 februari 1924. Hij was toen ernstig ziek en overleed korte tijd later op 77 jarige leeftijd. Schepen Louis De Mey volgde hem als burgemeester op. Als de periode als loco-burgemeester wordt meegerekend, was hij tien jaar burgemeester van Sint-Michiels, nadat hij meer dan dertig jaar schepen was geweest.
