KERKEN SINT-MICHIELS

Het vermoeden is dat de kerk (en de parochie) van Sint-Michiels al in de 8^e eeuw bestond, maar de eerste betrouwbare vermelding is te vinden in een schenkingsoorkonde van 31 oktober 1089. In dit document schonk Robrecht van Jeruzalem, graaf van Vlaanderen, een kapittel van 12 kanunniken van de Sint-Donaaskerk in Brugge verscheidene voorrechten en eigendommen. Hieronder bevond zich “de Sint-Michielskerk in de villa Weinebrigga (het latere Sint-Michiels) met alle aanhorigheden, tienden, weiden, akkers, lijfeigenen en inkomsten”.

De Sint-Godelieve– en Sint-Willebrorduskerken zijn recentere parochiekerken die begin jaren zestig zijn gebouwd bij de oprichting van twee nieuwe parochies: Sint-Godelieve en Sint-Willebrordus.

Op de bijgevoegde kaart zijn de drie kerken terug te vinden, waarvan de geschiedenis in de volgende bijdragen kort wordt beschreven..

De drie kerken werden in de loop der jaren geconfronteerd met een sterke afname van het kerkbezoek. Deze daling was het sterkst in de periode 1965-2000 toen het kerkbezoek met maar liefst 75% daalde. Sindsdien verloopt de afname minder snel. In januari 2006 kwam het tot de vorming van een federatie met de twee naburige parochies van Sint-Andries en Sint-Baafs. In september 2015 volgde de vorming van de Pastorale Eenheid Emmaüs Sint-Andries – Sint-Michiels Brugge (kortweg de Emmaüs parochie) waarbij het tot een daadwerkelijke fusie van de vijf parochies kwam.

Door de structurele leegloop van de kerken kondigde de Emmaüsparochie in de loop van 2019 plannen aan om vier van de vijf parochiekerken te sluiten en te verkopen (de kerk van Sint-Andries is stadsbezit). Inmiddels is er een oplossing gevonden voor de kleinere kerken van Sint-Godelieve en Sint Willebrordus maar anno 2024 blijft onduidelijk wat er, met name met de twee grote kerken van Sint-Michiels en Sint-Baafs, gaat gebeuren.