Victor Naessens ( 1864-1954)
Victor Naessens werd op 29 februari 1864 geboren in Egem, deelgemeente van Pittem in de provincie West Vlaanderen. Hij woonde met zijn ouders in het boswachtershuis van de hofstede Aandekooi in het Tillegemdomein. Op twintigjarige leeftijd tekende hij een 8-jarig vrijwilligers dienstcontract in het 5de Artillerie Regiment in Antwerpen. Gedurende zijn verdere carrière in die eenheid was hij het leger en zijn Wapen zodanig toegewijd dat hij tot kapitein‐commandant werd bevorderd en in juni 1907 aangesteld werd als commandant van het fort van Loncin. Het Fort Loncin was één van de twaalf forten rond Luik. Het fort was driehoekig van vorm met de top naar de buitenkant van de stad gericht. Het bevond zich ongeveer 7 km ten westen van de binnenstad van Luik.
De forten rond Luik vormden in 1914 het eerste doelwit van de Duitse invasietroepen omdat ze de wegen en de spoorweg naar Brussel beheersten. Daartoe aangezet door commandant Naessens zweerde het garnizoen van Loncin dat het zich bij de Duitse invasie nooit zou overgeven. De 550 artilleristen en infanteristen boden acht dagen heldhaftig weerstand maar op 15 augustus 1914 bracht een Duitse obus, met een diameter van 42 cm en een gewicht van bijna 800 kg, een fatale slag toe. De bom trof het kruitmagazijn en bedolf 350 soldaten onder het puin waarvan 250 nog altijd onder de blokken uiteengereten beton rusten.
De zwaargewonde en bewusteloze commandant Naessens viel in handen van de Duitsers zonder zich overgegeven te hebben. Hij bracht een deel van zijn gevangenschap door in Duitsland maar werd later geïnterneerd in Zwitserland. Uiteindelijk werd hij op 30 november 1918 gerepatrieerd.
Terug in België, werd hij overladen met onderscheidingen en eerbewijzen. In 1922 werd hij op rust gesteld en in november 1939 werd hij door koning Leopold III in de adelstand verheven wat hem het recht gaf “de Loncin” aan zijn naam toe te voegen. Op 24 december 1951 werd hij benoemd tot ere-generaal‐majoor. Hij overleed in december 1954 op 90-jarige leeftijd in Brussel.
Verschillende straten in de Luikse agglomeratie zijn naar hem vernoemd. Als de meest bekende inwoner van Egem werd op het Egemse dorpsplein in 2005 een gedenksteen ter zijner ere ingehuldigd.
Na WO I werd het fort van Loncin niet meer herbouwd. Het werd (of beter: bleef) de begraafplaats voor de soldaten die omkwamen bij de explosie. In 2007 haalde men nog 3.500 obussen van onder het puin. Omdat men het nooit heeft aangedurfd alle granaten en kruit op te ruimen, werd besloten het hele complex in een groot graf te veranderen. Ter nagedachtenis werd er een monument bij het fort gebouwd dat voor het publiek toegankelijk is. Foto’s van het verwoeste fort van Loncin zijn toegevoegd.