VEEWEIDE
Situering
De Veeweide is gelegen in de Leiselewijk, een laaggelegen weidegebied in het zuiden van deelgemeente Sint-Michiels, dat in de jaren zestig van de vorige eeuw werd verkaveld. Ze verbindt in de noord-zuidrichting het Kaproenenhof met de Stokveldelaan.
De woningen maken deel uit van het Veeweide sociale woningbouwproject van in totaal 86 woningen. Ze zijn gegroepeerd in een 180 m lange rij van 22 aaneengeschakelde woningen en 8 blokken van 8 woningen, allen met een karakteristiek plat dak. Van de 86 hebben er 2 toegang via Kaproenenhof en 8 via de Stokveldelaan. Het woningenbestand van de straat telt derhalve 76 eengezinwoningen met garage en ingang op het gelijkvloers, het woongedeelte op de eerste en tweede verdieping en een kleine voor- en achtertuin. De bouwpercelen variëren in grootte tussen de 150 en 300 m2. Wellicht om kosten te besparen, koos de Interbrugse voor asfaltering van de straat, in tegenstelling tot de rest van het stratennetwerk in de Leiselewijk, dat gebetonneerd is.
Het mag duidelijk zijn dat de naamgeving van de straat verwijst naar het uitgestrekte. laaggelegen weidegebied tussen Kerke- en Leiselebeek dat tot begin jaren zestig van de vorige eeuw ook fungeerde als overstromingsbekken van de Kerkebeek.
Historiek
Tot begin negentiende eeuw was het gebied ten zuiden van de dorpskern van Sint-Michiels vrijwel onbewoond, braakliggend of bebost terrein. Ten tijde van het opmaken van het primitief kadasterplan van 1835 was het zuidoostelijke deel, op de woonkern Steenbrugge na, in het bezit van vier vooraanstaande Brugse adellijke of vermogende burgerfamilies die zich daar al eerder gevestigd hadden met fraaie buitenverblijven of kastelen. De voorgeschiedenis van de families vander Beken de Cringhe, van Zuylen van Nyevelt, Doudan en Sinave en hun respectievelijk landgoederen Rode Poort, Leisele, Leiselebeke en Sinave wordt in aparte bijdragen besproken. De locaties van de landgoederen en hun kastelen zijn aangeduid op de bijgevoegde kaart.
Het gebied dat later de site Veeweide zou worden, maakte deel uit van het Rode Poort domein van de familie van der Beken de Cringen. Charles van der Beken de Cringen (1749-1840) was een zeer vermogend man die na de Franse Revolutie werd benoemd tot bestuurder van de Burgerlijke Godshuizen in Brugge. Hij overleed in 1840 in de gezegende leeftijd van 91 jaar. Zijn kleindochter, Mathilde van Caloen (1808-1856) erfde het domein, inclusief een pachthoeve. Ten tijde van het overlijden van haar grootvader was ze gehuwd met Jules de Serret (1803-1869).
Het domein bleef tot 1924 in bezit van de familie de Serret, toen het verkocht werd aan rechter Charles Goethals uit Kortrijk. In 1940 erfde zijn zoon Roger Goethals (1910-1979) het zuidelijk deel van het domein, dat grotendeels bestond uit bos en de pachthoeve, bij het publiek bekend als de klokhoeve vanwege het klokje boven op het woonhuis.
Toen de verkavelingswoede in Sint-Michiels (en heel Vlaanderen) was losgebarsten, stemde Roger Goethals in 1967 in met het voorstel van burgemeester Michel Van Maele om zijn erfdeel te verkopen, deels aan de familie Van Maele zelf, deels aan de Interbrugse Maatschappij voor Goedkope Woningen en deels aan de Zedelgemse industrieel Louis Claeys.
De Veeweide-site bevindt zich op het terrein dat werd aangekocht door de Interbrugse Maatschappij voor Goedkope Woningen. een intercommunaal samenwerkingsverband tussen 19 gemeenten. Het ging om ongeveer 12,5 ha bos en weiland tussen de Rijselstraat en de Kerkebeek (zie kaart).
Het duurde nog tot 1971 vooraleer de eerste spade in de grond ging. Ondertussen had de gemeenteraad, in april 1970, de naam Veeweide toegewezen aan de nieuw aan te leggen straat.
Het bouwproject omvatte 86 eengezinswoningen, waarvan 80 onder aankoopbelofte werden toegewezen aan individuele eigenaars en 6 voorbehouden bleven voor sociale verhuur. De aankoopbelofte (compromis) was een veelvoorkomende juridische techniek waarbij de koper binnen een bepaalde termijn en onder vooraf overeengekomen voorwaarden, aan de bouwheer belooft het huis aan te kopen. Zoals bij de andere sociale bouwprojecten in de wijk, was de publieke belangstelling zeer groot: alle 86 woningen waren al ruim voor de aanvang van de bouw toegewezen.
De werkzaamheden startten in de loop van 1971 en de woningen werden in augustus 1972 opgeleverd en in gebruik genomen. Anno 2025 zijn de woningen meer dan vijftig jaar oud en toe aan een grondige renovatie.